ตามมาตรา 50 ได้ระบุเอาไว้ว่า “ให้บุคคล ห้างหุ้นส่วน บริษัท สมาคม หรือคณะบุคคลผู้จ่ายเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 หักภาษีเงินได้ไว้ทุกคราวที่จ่ายเงินได้พึงประเมิน” ดังนั้นผู้มีหน้าที่หัก ณ ที่จ่ายก็คือนายจ้างผู้จ่ายเงินได้ให้แก่ลูกจ้างนั่นเอง

บิล Vat เป็นชื่ออย่างไม่เป็นทางการที่เอาไว้ใช้เรียกใบกำกับภาษี ซึ่งเป็นเอกสารที่ผู้ประกอบการที่จด Vat มีหน้าที่ต้องจัดทำและออกให้แก่ผู้ซื้อสินค้าหรือผู้รับบริการ เมื่อมีการขายสินค้าหรือให้บริการเกิดขึ้น โดยในเอกสารจะแสดงมูลค่าของสินค้าหรือบริการ และจำนวนภาษีมูลค่าเพิ่มที่ผู้ขายเรียกเก็บจากผู้ซื้อ เพื่อนำส่งภาษีให้แก่กรมสรรพากรในเดือนถัดไป

ใบเพิ่มหนี้ เป็นเอกสารทางบัญชีและภาษีที่มีความสำคัญต่อผู้ประกอบการที่จด Vat เนื่องจากเป็นเอกสารใบกำกับภาษีประเภทหนึ่ง ในกรณีที่ผู้ประกอบการได้ขายสินค้าหรือให้บริการ และต่อมามีเหตุให้ภาษีขายที่คำนวณจากมูลค่าของสินค้าหรือบริการมีจำนวนเพิ่มขึ้น ไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วน ให้ผู้ประกอบการจดทะเบียนนำภาษีขายที่คำนวณจากมูลค่าของสินค้าหรือบริการที่เพิ่มขึ้นนั้น มารวมในการคำนวณภาษีมูลค่าเพิ่ม จึงเป็นเหตุผลที่ผู้ประกอบการต้องออก “ใบเพิ่มหนี้” ให้แก่ผู้ซื้อสินค้าหรือผู้รับบริการ เพื่อเป็นเอกสารในการบันทึกบัญชีและนำส่งภาษีมูลค่าเพิ่มให้ถูกต้อง

ใบลดหนี้ เป็น เอกสารใบกำกับภาษีประเภทหนึ่ง ที่ผู้ขายสินค้าหรือให้บริการ ออกให้แก่ผู้ซื้อหรือผู้รับบริการ เนื่องจากมีการลดราคาสินค้าที่ขายหรือค่าบริการ ทำให้ต้องคำนวณภาษีมูลค่าเพิ่มใหม่ จากสาเหตุบางอย่าง เช่น สินค้าเกิดการชำรุดเสียหาย เป็นต้น ซึ่งสาเหตุในการออกเอกสารนั้นจะต้องเป็นไปตามที่ระบุตาม ป. 80/2542 ผู้ประกอบการจึงจะมีสิทธิ์ออกใบลดหนี้ นอกจากนี้รูปแบบของใบลดหนี้จะต้องมีข้อมูลสำคัญต่างๆให้ครบถ้วนตามกฎหมาย

ภ.พ.20 (ใบทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม) คือ เอกสารที่ยืนยันว่าผู้ประกอบการได้จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มเรียบร้อยแล้ว ซึ่งผู้ประกอบการกลุ่มนี้มีหน้าที่ต้องนำส่งภาษีมูลค่าเพิ่มและยื่นแบบ ภ.พ.30 เป็นประจำทุกเดือน เอกสาร ภ.พ.20 ควรจัดเก็บไว้ที่สถานประกอบการที่สามารถเห็นได้โดยง่าย