กิจการเจ้าของคนเดียว คือ ธุรกิจที่มีการบริหารงานและดำเนินการด้วยตัวเจ้าของเพียงคนเดียว ทั้งในเรื่องของการกำหนดกลยุทธ์องค์กร การขาย การซื้อ การรับเงิน การจ่ายชำระเงิน ดำเนินการโดยเจ้าของเพียงคนเดียวทั้งหมด ซึ่งในปัจจุบันเจ้าของคนเดียวยังไม่สามารถจดทะเบียนเป็นนิติบุคคลได้

เกณฑ์คงค้าง (Accrual basis) คือ หลักเกณฑ์ที่ใช้ในการบันทึกบัญชีและจัดทำงบการเงิน โดยการบันทึกบัญชีจะบันทึกรายการตามเกณฑ์คงค้าง ซึ่งจะเป็นการบันทึกบัญชีตามรายการที่เกิดขึ้นโดยไม่คำนึงว่าจะได้รับหรือจ่ายเงินแล้วหรือไม่ หลักการสำคัญของเกณฑ์คงค้างคือ
1. รายได้จากการขายสินค้า
2. รายได้จากการให้บริการ
3. ต้นทุนขาย
4. ค่าใช้จ่าย

ตั๋วเงินจ่าย (Notes payable) เป็นชื่อบัญชีที่นักบัญชีใช้กันในการบันทึกบัญชี และปรากฎในงบการเงิน บัญชีดังกล่าวเกิดจากการออก ตั๋วสัญญาใช้เงิน (Promissory notes) ที่บริษัทเป็นผู้ออก เพื่อเป็นหลักฐานในการชำระหนี้ค่าสินค้าหรือค่าบริการ โดยกิจการจะต้องจ่ายชำระเงินตามวันที่ระบุในตั๋วเงินจ่ายเมื่อครบกำหนด โดยจะมีการคำนวณดอกเบี้ยหรือไม่ก็ได้

เอกสารทางธุรกิจมีความสำคัญมาก ยกตัวอย่างเช่น เอกสารด้านรายรับ เอกสารด้านรายจ่าย เป็นเอกสารเพื่อเป็นหลักฐานในการบันทึกบัญชีทำให้สามารถตรวจสอบกลับย้อนหลังถึงรายการค้าต่างๆได้ หรือ เอกสารทางด้านบัญชีและการเงิน เช่น งบการเงิน รายงานต่างๆถึงผู้บริหาร ก็เพื่อให้ผู้บริหารสามารถวิเคราะห์ธุรกิจได้อย่างมีประสิทธิภาพ หรือ เอกสารที่เกี่ยวข้องกับกฎหมายและสัญญาต่างๆ ก็เพื่อให้บริษัทได้ปฏิบัติตามกฎหมายและสัญญาต่างๆได้ถูกต้อง

ROE หรือชื่อย่อภาษาอังกฤษคือ Return on equity คือ อัตราส่วนทางการเงิน ที่เอาไว้ใช้วิเคราะห์ความสามารถในการทำกำไร เมื่อเปรียบเทียบกับส่วนของผู้ถือหุ้น โดยมีสูตรดังนี้
ROE = กำไรสุทธิ / ส่วนของผู้ถือหุ้น x 100

อัตราส่วนสภาพคล่อง (Liquidity Ratio) คืออะไร? สรุปอัตราส่วนสภาพคล่องที่สำคัญ พร้อมวิธีคำนวณแบบเข้าใจง่าย คู่มือการเงินที่เจ้าของกิจการต้องรู้

Internal audit คือ การตรวจสอบภายในเพื่อเพิ่มคุณค่าและปรับปรุงการดำเนินงานขององค์กรให้ดีขึ้น ระบบต่างๆในองค์กรที่สามารถปรับปรุงให้ดีขั้นได้ผ่านการทำ Internal audit ยกตัวอย่างเช่น
• ระบบจัดซื้อ • ระบบจ่ายเงิน • ระบบขาย • ระบบรับชำระเงิน • ระบบสินค้าคงเหลือและต้นทุน
• ระบบสินทรัพย์ถาวร • ระบบทรัพยากรบุคคล / เงินเดือน • ระบบการปิดบัญชี

ค่าใช้จ่าย (Expense)
ตามความหมายทั่วไป คือ รายจ่ายที่บริษัทได้จ่ายออกไป เพื่อตอบแทนที่กิจการได้รับสินค้าในการซื้อ
ตามคำนิยามในมาตรฐานรายงานทางการเงิน หมายถึง การลดลงของประโยชน์เชิงเศรษฐกิจในรอบระยะเวลารายงาน หรือ การลดค่าของสินทรัพย์หรือการเพิ่มขึ้นของหนี้สิน ซึ่งส่งผลให้ส่วนของเจ้าของลดลง

ค่าเผื่อสินค้าล้าสมัย คือ จำนวนเงินปรับลดมูลค่าสินค้าคงเหลือ เพื่อให้งบการเงินสะท้อนมูลค่าที่แท้จริง โดยมูลค่าของสินค้าคงเหลือจะต้องไม่สูงเกินไปกว่าราคาสุทธิที่คาดว่าจะขายได้ ดังนั้นหากกิจการมีสินค้าล้าสมัยที่ขายไม่ออกหรือต้องลดราคาลงจนทำให้ขาดทุน กิจการจะต้องพิจารณาบันทึกค่าเผื่อสินค้าล้าสมัยในงบการเงิน